به سوی نور

دلم گرفته.........

 از این همه نامردی.....

 از این همه ریا کاری.....

از این همه شعار زدن.....

دلم گرفته.... از کسایی  که روزی چند بار رو به  خدا می کنن و می گن (اَلْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمينَ  ستايش خداي را كه پروردگار جهانيان است) ولی در عمل از صبح تا شب به ستایش این و آن می پردازن و خدا رو در زندگی به فراموشی می سپارن......

دلم گرفته.... از کسایی که بارها و بار ها رو رو به خدا می کنن و می گن (إِيّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيّاكَ نَسْتَعينُ پروردگارا تنها تو را مي پرستيم و از تو ياري مي جوييم و بس)  در حالیکه برای اینکه در این چند روز زندگی بیشتر بهشون خوش بگذرد،  به هر کسی رو میندازن......برای اینکه کاری گیر بیارن به هزار نفر رو میندازن و هزاران خدای زمینی برای خود می سازن، آیا واقعاً آدم عاقل 1000000000 تو مان نسیه رو با 1 ریال نقد عوض می کنه، نسیه ای که خدا پرداخت کننده اون باشه (که از هر نقدی نقد تره).....

دلم گرفته.... از کسانی که هزاران بار پای صحبت با خدا نشسته و گفتن (لم یلد ولم یولد هرگز( نزاد و زاده نشد) ) و لی در عمل برای خود هزاران خدا ساخته ان......

دلم گرفته.... از کسانی که  بارها و بار ها می گن (السلام علینا و علی عبادالله الصالحین  سلام بر ما وبر تمام بندگان صالح خدا) ولی در زندگیشان به جای اینکه با مردم بر اساس معیار های خدایی، صالح بودن، ایمان و.....  سلام و احترام کنن ، بر حسب معیارهایی مثل پول، مقام و مدرک و.... سلام و احترام می کنن.....

                           دلم گرفته